Esrarın Hükümdarı

Bölüm 51: Gündelik Ayin İlmi

⏳ Okuma Süresi: 9 dk
20px

Sihirle borç halletmek mi?

Alacaklısını doğrudan lanetleyip öldürecek mi, yoksa sahte banknot falan mı basacak?

Sorunu halledemem ama seni halledebilirim?..

Türlü türlü düşünceler Klein’ın zihninde uçuşuyor, İhtiyar Neil’a bakışı bile biraz tuhaflaşıyordu.

Polise haber vermeyi, hayır, Gece Şahinleri müfrezesine bildirmeyi ciddi ciddi düşündü.

İhtiyar Neil ona şöyle bir bakıp ters ters konuştu. “Gözlerinde cehalet görüyorum, aptallık görüyorum, zayıf ve utanç verici bir güven görüyorum. Dunn sana Gizem Avcılarının düsturunu söylemedi mi? Dilediğini yap, lâkin zarar verme!

“Bu düstur ilk olarak gizli ve habis bir teşkilatın, Mos Çilekeş Tarikatı’nın içinden çıkmış olsa da Gizem Avcısı Yolu’nu seçen Aşkınlar doğruluğunu kendi tecrübeleriyle kanıtladılar. Ona harfiyen uyar ve huşuyu elden bırakmazsan şirazesini yitirme tehlikesi en aza iner. Tersi de aynen geçerlidir.

“Şüphen hem bana hem de Gizem Avcılarına hakarettir!”

“Özür dilerim.” dedi Klein hiç tereddüt etmeden.

Dunn Smith’in vaktiyle andığı bu düsturu sahiden de unutmuştu.

İhtiyar Neil sahiden kızmamıştı; hemen ardından gülerek ekledi. “Yazık, Kâhin’i seçen Aşkın pek az; sana yardım edecek böyle bir düstur yok.”

Ama bende İmparator Roselle’in günlükleri var… Hım, düstura harfiyen uymanın kendisinde de bir ‘rol yapma’ tadı var… Bu bağlantıyı bir anda kuran Klein, derin düşüncelere dalmış gibi başını salladı.

İhtiyar Neil lafı uzatmadı; ağır yuvarlak masanın üzerindeki vazo ve benzeri eşyaları kaldırıp bir köşeye koydu.

Hemen ardından gümüş kutudan biri kızıl, diğeri siyah iki mum çıkarırken bir yandan da gelişigüzel anlatmaya başladı. “Sıradan insanlar Ayin İlmi’ne girişecek olursa müneccimlik hesaplarına bakmak ya da ilgili risaleleri karıştırmak, uygun günü ve saati seçmek zorundadır. Mesela Tanrıça’yı simgeleyen pazar gününü, mesela O’nun hükmettiği Ay saatini. Fakat biz Aşkınlar için, bilhassa da bu sahada mahir olanlarımız için bunlara lüzum yoktur; bizim gür Ruhaniyet’imiz, kudretli Astral Beden’imiz asıl tayin edici unsurdur.

“Elbette, kalkışacağın Ayin hususunda kendinden emin değilsen uygun günü ve saati seçmek başarı ihtimalini bir hayli artırır.

“Ah, doğru, bir şart var ki aklında iyi tutmalı ve harfiyen uymalısın!”

İhtiyar Neil iki mumu yerleştirip yana döndü ve gayet ciddi bir ifadeyle Klein’a baktı. “Düşük Mertebeli Aşkınlar henüz yeterince güçlü değildir; icra edebilecekleri Ayinlerin neredeyse tamamı dışarıdan kudret niyaz etmeye, yardım istemeye dayanır. Bu yüzden yalnızca Tanrıça ya da Fırtınalar Hâkimi gibi muteber ilahları hesaba katabilirsin. Sakın, sakın bilinmeyen, öngörülemeyen mevcudiyetlerle irtibat kurmaya kalkışma; isterse birileri O’nlara tapıyor olsun, isterse kayıtlardaki vaatler baştan çıkarıcı görünsün!

“İnan bana, sakın ‘bana bir şey olmaz’ deme. Bir kez denedin mi, kaçınılmaz olarak uçuruma kayarsın. Bütün çaban, bütün direnişin yalnızca hızını keser, gidişatı tersine çeviremez.”

“Aklımda tutacağım!” dedi Klein tok bir sesle, ama içine bir kurt düştü.

Kendi şans artırma ayinim de meğer bilinmeyen, öngörülemeyen bir mevcudiyetten kudret niyaz etmekmiş gibi duruyor…

Üstelik gerçekten Asılmış Adam gibi kıdemli bir Aşkın’ın bile aklının almadığı bir kudret elde ettim; onları gri sisin üstüne çeken bir kudret. Şey, herhâlde kıdemli bir Aşkın’dır…

Neyse ki henüz delirmedim, şirazemi yitirdiğime dair bir işaret de yok…

Aklını kurcalayan bu endişeyle konuyu kendisi değiştirdi. “Yani Gece Şahinlerinin Tanrıça’dan yardım istemesi en iyisi, öyle mi?”

“Fırtınalar Hâkimi’ne niyaz etmek istersen kimse seni durdurmaz. Gelgelelim O cevap vermeyebilir ya da kötü niyetle cevap verebilir; bu da Ayin’imizin neticesini öngörülemez istikametlere savurur.” İhtiyar Neil, Klein’ın ‘belki bir şey olmaz’ umudunu şakayla söndürdü.

‘En iyisi’ diye bir şey yoktu, yalnızca ‘mecburi’ olan vardı!

İhtiyar Neil tembihatını bitirince kızıl mumu eline alıp konuştu. “Mehtap çiçeği, kızıl sandal ağacı gibi maddelerden yapılan mumlar, Ayin İlmi’nde Tanrıça’nın Kızıl’ın Hâkimesi kimliğini simgeler.”

Sonra siyah mumu işaret etti. “Gece vanilyası ve uyku çiçeği gibi maddelerden yapılan mumlar ise Gece’yi simgeler.” Konuşurken siyah mumu yuvarlak masanın sol üstüne, kızıl mumu da sağ üstüne yerleştirdi.

“Neden Tanrıça’yı yalnızca iki mum simgeliyor? O aynı zamanda Sırrakadem’in Anası, Şeamet ve Dehşet Ecesi, Sükûnet ve Sükût’un Sahibesi değil mi?” diye sordu Klein.

İhtiyar Neil güldü. “Güzel, tam da sormanı istediğim soru buydu.

“Tereddilerinden önce Mos Çilekeş Tarikatı ile Kilise’nin arası gayet iyiydi; Ayin İlmi hususundaki bazı telakkileri ve vardıkları neticeler bizi derinden etkiledi.

“Onlara göre her şey sayıdır ve her sayının bir Ruhaniyet’i vardır. Ayin İlmi’nde 0 bilinmeyeni, Heyûlâ’yı temsil eder, dünya doğmadan önceki hâli simgeler. 1 başlangıçtır, Yaradan’ı temsil eder. 2, O’nun bedeninden doğan dünyayı ve ilahları simgeler. 3, ilahların maddeyle temasını, her şeyin şekil almasını ifade eder. Burada iki mumla Tanrıça’yı simgeler, üçüncüsünü kendimize ayırırız.

“Hangi iki mumu, hangi iki simgeyi kullanacağımız ise Ayin’in bizzat varmak istediği neticeye göre tayin edilir.”

Üç her şeyi doğurur? Her şey üçtür? Klein elinde olmadan önceki hayatında karşılaştığı bazı şeyleri hatırladı.

Onun dikkatle dinlediğini gören İhtiyar Neil üçüncü mumu eline aldı. “Bu, ‘ben’i simgeleyen mum. Gayet alelade bir mum, yalnızca içine biraz nane katıldı. Unutma; gül, limon, nane, mehtap çiçeği, gece vanilyası ve uyku çiçeği gibi nebatat Tanrıça’nın teveccühüne ve sevgisine mazhardır.

“Üç mum, diğer taraftan her bir ferdin bedenini, Ruhaniyet’ini ve ulûhiyetini de simgeler.”

İhtiyar Neil izahını bitirince üçüncü mumu yuvarlak masanın tam ortasına koydu.

Ardından hazırladığı dolunay yağını, üzerinde Karanlık Mukaddesat Amblemi kazılı koca bir kazanı, üzeri gösterişli desenlerle bezeli gümüş bıçağı, bir bardak duru suyu ve bir tabak iri tuzu çıkardı. “Ayin İlmi’nde mahir olmayan Aşkınlar için bu safhada çan, kristal küre, gümüş kadeh, tütsü gibi muavin eşyalar da gerekir. Fakat Gizem Avcıları ile Kâhinlerin bunlara ihtiyacı yoktur; bu aletler kâfidir.”

İhtiyar Neil üzerinde hesap pusulası çizili parşömen görünümlü kâğıdını masanın tam alt tarafındaki kazanın yanına koydu, bir köşesini hususî bir tüy kalemle bastırdı.

Yana dönüp Klein’a baktı. “Ayin İlmi, kimsenin rahatsız etmeyeceği, tertemiz ruhanî bir ortam ister; bunu da bizzat kendimiz meydana getirmeliyiz. Usulü şudur: Önce Tefekkür’e girip ruhunu toplarsın, ardından muavin nesneler vasıtasıyla kudretimizi dışarı yönlendirip etrafımızda inşa edersin. Tıpkı Ray Bieber’ın evinde kullandığım Kutsal Gece Tozu gibi, tıpkı birazdan kullanacağım gümüş Ayin hançeri gibi.

“Bütün bu süreç boyunca istediğimiz sonuca göre sembolleri ve onlara karşılık gelen efsunu belirlememiz gerekir. Efsunu en iyisi Hermes Dili’yle okumaktır, çünkü Kadim Hermes Dili tabiattan doğmuştur, Kadim Ejder Dili ve Kadim Elf Dili gibi. Tesiri çok dolaysızdır ama gereken gizlilikten ve korumadan yoksundur, kullananı kolayca tehlikeye atar. Onu ıslah etmelerinin sebebi de budur. Gerçi Kadim Hermes Dili gerçekten de daha etkilidir.

“Pekâlâ, artık kendimi Ayin’e vermem gerek, sana bir şey anlatmayacağım. Dikkatle izle ve dinle, aklına takılanları not et; her şey bittiğinde sorarsın.”

“Peki.” Klein iki adım gerileyip pürdikkat İhtiyar Neil’a baktı.

İhtiyar Neil’ın gözleri hızla koyulaştı; çevresinde görünmez bir rüzgâr dönmeye başladı.

İhtiyar Neil bir süre sessiz kaldı; soldan sağa, yukarıdan aşağıya sırayla, ruhuyla maddeyi sürtüştürerek üç mumu birbiri ardına yaktı.

Ardından gümüş bıçağı alıp iri tuza sapladı ve Hermes Dili’yle yazılmış efsunu okumaya başladı. “Seni takdis ederim, saf gümüş bıçak!

“Seni temizler ve arındırırım ki Ayin’de bana hizmet edesin!

“…

“Ebedî Gece Tanrıçası, Kızıl’ın Hâkimesi adına,

“Takdis olundun!”

İhtiyar Neil kısa ve güçlü kadim kelimeler art arda dökülünce gümüş bıçağı tuzdan çekip berrak suyun içine daldırdı. Kaldırıp masanın dışındaki boşluğa doğrulttu.

Bıçağın ucunu dış halkaya çevirip adım attı, yuvarlak masanın çevresinde yürümeye başladı. İhtiyar Neil’ın attığı her adımda Klein, gümüş bıçaktan görünmez bir kudretin fışkırdığını hissedebiliyordu. Ruhaniyet dolu bu kudret havayla kenetlenip sızdırmaz bir duvar oluşturuyordu.

Bir turun ardından sunak çevresinden tamamen tecrit edilmişti.

İhtiyar Neil yuvarlak masanın önüne geçip gümüş bıçağı bıraktı; dolunay yağı şişesini alıp siyah, kızıl ve alelade muma üçer damla damlattı.

Cız!

İnce bir sis yayıldı, her şey bir anda sırra peçelenmiş gibiydi.

İhtiyar Neil cam şişeyi bırakıp kâğıdına baktı, iki dakika sessiz kaldı. Sonra tüy kalemi alıp ‘hesap pusulası’nın üzerine kontrol sembolünü çizdi: bütün yazıyı içine alan bir kare. Bu, borcu kontrol altına aldığını gösteriyordu.

Ardından bir de ‘çarpı’ çizdi. Bu da ortadan kaldırmak demekti.

Bu noktada bir eliyle parşömen görünümlü kâğıdını alıp öbür eliyle kaşlarının arasına hafifçe vurdu ve Basiret’ini açtı.

Görünmez, taşkın bir kudret yeniden filizlendi; İhtiyar Neil alçak sesle okumaya başladı. “Gece’nin kudretini niyaz ediyorum.

“Kızıl’ın kudretini niyaz ediyorum.

“Tanrıça’nın inayetini niyaz ediyorum.

“Bu borcu ödeyecek parayı bana getirmesini niyaz ediyorum.

“Ey gece vanilyası, Kızıl Ay’ın otu, kudretini efsunuma aktar!

“Ey mehtap çiçeği, Kızıl Ay’ın otu, kudretini efsunuma aktar!

“…”

Klein yanda dinlerken neredeyse küçük dilini yutacaktı; zihninde türlü türlü düşünceler birbirine çarpıyordu.

Böyle efsun da olur mu yani?

Her ne kadar Hermes Dili’yle yazılıp okunmuş olsa da…

Bu kadarı da fazla dolaysız, fazla sade, fazla gündelik değil mi?

Tanrıça kızıp borcu ikiye katlamasın?

Mumların ışığı birden parladı!

İhtiyar Neil okumasını bitirip iki dakika gözlerini yumdu; ardından dolunay yağını alıp üç muma bu kez birer damla damlattı.

Hemen kâğıdını kavrayıp ‘ben’i simgeleyen muma yaklaştırdı. Alev alır almaz kazanın içine attı.

İhtiyar Neil gözlerini bir kez daha kapadı; hesap pusulasının yanışını hissediyor gibiydi.

Bir süre sonra gözlerini açıp üzerinde siyah Mukaddesat Amblemi bulunan kazana baktı. Parşömen görünümlü kâğıdı tamamen yanmış, geriye yalnızca kül kalmıştı.

“Ulu Ece’ye medholsun!” İhtiyar Neil göğsüne dört kez dokunup Kızıl Ay şeklini çizdi; ardından mumları baştaki sıranın tersine söndürdü.

Bütün bunları tamamlayınca gümüş bıçağı alıp etraflarındaki görünmez duvarı deldi.

Birden kopan sert bir rüzgârın ardından İhtiyar Neil bariz bir rahatlamayla nefesini verdi. “Oldu.”

“Bu kadar mı yani? Borç halloldu mu? Nasıl halloldu ki?” diye sordu Klein şaşkınlıkla.

“Ben de bilmiyorum. Her neyse, hallolacak. Makul bir şekilde.” dedi İhtiyar Neil, ellerini iki yana açıp gülerek.

Bu… Klein buna ne yüz ifadesi takınacağını, ne kelimelerle karşılık vereceğini bilemedi.

Bu işte bir sakatlık olmasın?

« Önceki 📚 Arşiv Sonraki »